28 06 2007

Kendimi tanıyamayışlarım...

Içime gömmeye çalısıyorum her seyi…

Hapsediyorum gizli dünyama…

Ve mutlu olmaya çalısıyorum…

Çabalıyorum…

Evet, fırtınalar kopuyor yüregimde bir yerlerde

bir seyler kırılıyor, kopuyor, acıtıyor canımı…

Lakin…

Lakin…

Hüzünlerimi toplayıp kaldırdım asla ulasamayım diye en dip köselere…

Oysa ben uzak durmaya çalıstıkça

Üsüsüyorlar…

Helezon helezon beynime…

Ben bu muydum diyorum bazen.

Ben bu muyum?

Kendimi mi kandırıyorum.

Bilmiyorum.

Hayat öyle farklı bir suret aldı ki…

Yarım yamalak cümlelerim de hayatım gibi…

Bölük pörçük olmusluk duygusu..

Örselenmislik var yürekte…

Yüregim lal…

Dilim lal…

Ben bimelal…

 

EylüL…

6 Haziran 2007

 

11
0
0
Yorum Yaz