22 11 2007

HAYAT YORGUNLARI

Hayatın yazgısına asılmıs bir tablo muydu?

Bu hüzün saatleri..

Ayrılıkları çok kez yüreklerimizde erittik, alısmaya çalıstık.

Ve yine bir ayrılıkla yogrulduk…

Karmakarısıklıklarda bogulduk.

Yorulmustuk önceden programlanmıs bir hayatta kosturmaktan…

Bizler, hayatın derbeder yorgunlarıydık…

Üsüyorduk kimi zaman…

Hayır soguktan degil…

Çünkü bembeyaz karlar bile bizi üsütmeye yetmiyordu…

Evet üsüyorduk zaman zaman..

İçimizde kopan fırtınalar….

Evet onlardı bizi üsüten aksam vakitlerinde…

Ama her seye ragmen yine de seviyorduk…

Her gün penceremize dogan günesle bir gelen yeni günü…

Ve umutla sımsıkı, her ne kadar yorgun da olsak baglıydık hayata…

 

                                                                                                    Eylül…

25
0
0
Yorum Yaz