17 08 2007

17 Ağustos Üzerine...

Gözlerde geçen günlerin biriktirdiği acı huzmeleri

Simalar bitkin ve yorgun…

Sürekli erteliyorlar sevinçleri

Yüzler firak elemiyle solgun

Bu yaralı kentte insanlar suskun

 

Yaşama sevinci kalmamış matemde yürekler

Acı burukluğu doyasıya yaşıyorlar

Maziyi andıkça doluyor gözler

Süzülürken donuk damlalar

Bu yaralı kentte ağlıyor insanlar…

 

Hicranın dolup dolup taştığı gözler

Kaldırım taşlarında sürünen umutlar var

Acıların yorgunluğunu taşıyor yüzler

Silik gölgeler parelenir loş sokaklarda

Bu yaralı kentte minik yürekler üşüyor soğuklarda

 

Kentin her köşesi hazin ağlamakta

Çiçekler bile hüzün kokmakta

Bütün ümitler yeni tülu edecek güne bağlanmakta

Geriye kalan kırık dökük umutlar özenle saklanmakta

Bu yaralı kentte insanlar yarına dair ümit yoğurmakta

 

Yeni doğan günle uyansa insanlar…

Martılar rayihalarla gelseler ırak iklimlerden

Yeniden filizlense kalplerde sevdalar

Silkinse insanlar, geçmiş günler tüllenirken

Bu yaralı kentte gülse insanlar acılar küllenirken…

 

Eylül…

 

18
0
0
Yorum Yaz